Mijn verhalen

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 9 maart 2026:

Het thema was 'Schrijf een verhaal op basis van een beeld'.

OPDRACHT. Schrijf een tekst naar aanleiding van een zelf gekozen foto!

Deze foto heb ik intuïtief gekozen uit een serie. Ik heb geen lange zoektocht nodig naar die ene foto om over te schrijven.
Nou dames in het rood. Zet 'm op! Is dit al jullie zevende sloot vandaag? *
De jurkjes zijn nu nog rood, dadelijk kroosgroen, met een kwakende kikker op jullie coiffure. De kikker is vast een knappe prins.
Zoenen maar die kouwe kikker! Zo niet! Maar dan is er nog een achtste sloot in 't verschiet.
Die witte schoenen, gooi ze voortaan eerder over de sloot. Van de schoen in de sloot is jullie onafwendbare lot.

* OPMERKING. Bij het opschrijven van deze één zin dacht ik direct aan Barend Servet, oftewel IJf Blokker waarover op IJf Blokker (Barend Servet) op 95-jarige leeftijd overleden - bericht 10 maart 2026 de volgende dag gemeld werd dat hij overleden was.
Er is namelijk een sketch met Barend Servet waarin zijn ouders stellig beweerden dat 'Onze Barend niet in zeven sloten tegelijk valt'. Ware het niet dat in de volgende shot van deze sketch Barend Servet die dag net in de zevende sloot was gevallen: 'Pollens, dit is al de zevende sloot vandaag.'
Ik heb een paar keer gehad dat ik aan iemand dacht die dan kort daarna overleden bleek te zijn. Een Jungiaanse constructie van toevalligheden waarbij het onbewuste in relatie lijkt te staan met een materiële gebeurtenis?

OPDRACHT. Schrijf nu een tekst naar aanleiding van de blind gekozen foto uit dezelfde serie!

Beter twee ezels dan één. Dan kun je je 2x2 keer aan dezelfde steen stoten.
Maar zo ben je wel een heel echte tweelingezel. Of toch niet?
Wie zich 2x2 keer stoot aan dezelfde steen, is een mens. Zo is onze aard.
Een mens gedraagt zich als een tweezel, een dubbeldeksezel. Wat is de mens een kweezel!

OPDRACHT. Wat hebben deze twee foto's met elkaar gemeen?
ALLES!!! Welke ezel springt met kleren aan en witte schoenen in de hand over een Hollandse sloot?
Dat vraagt dus om een nat pak.
DUS!!!
Dames, wees geen ezel, hup uit die kleren! Bloot over de sloot! Het oog wil ook wat!

OPDRACHT. Kies een foto met een persoon erop en geef antwoord aan de hand van 'de vier grote vragen' van Immanuel Kant!

VRAAG 1. Wat kan het jongetje weten?
Hij weet meer dan je denkt, denk ik. Hij kan er nog geen grote-mensen-woorden aan geven.
Ik weet nu minder want doet hij was in de machine OF Haalt hij was eruit?
Mijn conclusie is dat dit mannetje meer weet dan ik. Zo zie je maar: kennis is betrekkelijk.

VRAAG 2. Wat moet dit jongetje doen?
Moeten is hier niet aan de orde: hij doet. Wat? Joost moet het weten. 'Jongetje, wat doe jij daar?'
Ik krijg geen respons. Mijn naam is haas. Hij is mij nu de baas.

VRAAG 3. Wat mag het jongetje hopen?
Dat alle was in de trommel zit OF dat de was schoon is geworden.
'Hé kereltje, heb je wel schone handjes?'
Hij hoort me nog steeds niet. Komt het goed met het wasgoed? Die ontstane chocoladevlek kan er de volgende keer ook uit!

VRAAG 4. Wat is de mens?
De mens is meer dan eens een ezel. Het jongetje doet drie rode jurkjes in de was van die slootspringende kweezels.
'Oh help, dames nu zijt gij bloot. Gelukkig staan jullie uit 't beeld.' Slim, het jongetjes trekt alle aandacht van jullie weg.
Wie is hier de slimste mens? Het minst een ezel?

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 9 februari 2026:

Het thema was 'Mist'.

OPDRACHT. Schrijf over mist!
In de provincie Groningen heb je een prachtig weerfenomeen.
Als je vanuit Stad richting de Waddenzee rijdt - uiteraard op de fiets - kun je plots vanuit een zonnige staat en heerlijke temperaturen de mist inrijden.
Het gebied langs de Waddenzee is dan compleet verstild, met een zicht dat steeds slechter wordt.
Geesten zouden zo opeens uit het niets kunnen opdoemen.
Dan rij je terug naar Stad en zeg maar op de hoogte van Aduard wordt het licht en helder, met volop zon alsof er geen vuiltje aan de lucht was.
Dit fenomeen heeft een speciale naam: zeevlam.
Hebben jullie dat ook eens meegemaakt?

OPDRACHT. HET IS MISTIG. HET BEZOEK HEEFT AFGEZEGD. WAT DOE JE DAN?
Daar heb ik niet zoveel moeite mee.
De koffiethermos komt wel leeg.
En de tompoucen - die lekkere van ... ... (ik wil geen reclame maken) - die VINDEN ook wel HUN WEG NAAR BINNEN.
Ondertussen kan ik die ene serie op Netflix eindelijk afkijken.
O ja, en dat boek , daar kan ik dan eindelijk aan beginnen.
Mijn afgezegde bezoek ben ik voor dit moment EEUWIG DANKBAAR.
By the way, ik heb een slimme techniek om tompoucen te eten.
Maar dat is voor een andere keer.
Nu zit ik wel EEN BEETJE ERG VOL, na tompouce nr. zoveel.

OPDRACHT. Schrijf op basis van de onderstreepte woorden [ hier in HOOFDLETTER ] uit de eerdere tekst een vervolgtekst:
Nog even over die tompoucen hè!
Die vinden hun weg wel naar binnen.
Ondanks het teveel vinden ze ook weer hun weg naar buiten.
Ik ben de cycli der natuur daarvoor eeuwig dankbaar.
Zou Tom Poes ook tompoucen lekker vinden?
Heer O.B. Bommel vast en zeker!

OPDRACHT. Schrijf een afsluitende zin over 'mist'!
SCHRIJVEN OVER MIST IS ALS denken over het onzichtbare.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 8 december 2025:

Het thema was 'December'.

OPDRACHT. Bedenk een item rond 'december' en schrijf een verhaal erover!

NOG EVEN EN DE DAGEN LENGEN WEER
Ik weet het wel. Het najaar is de tijd dat de dagen korter worden.
De wisseling van zomer- naar wintertijd is vooral in de avond even flink wennen.
Om zes uur is het dan echt donker. Het donkere 's avonds heeft ook wel iets knus.
De gordijnen dicht heeft wel iets.
December is zo'n maand die me een tikje onrustig maakt. Er zit iets van verplichte gezelligheid in.
Pakjesavond is leuk door het gedichten schrijven bij de kadootjes.
Als kerstmis en vooral oud en nieuw voorbij zijn, kunnen we weer de lengende dagen verwachten.
En de plichtplegingen van gezelligheid zijn dan lekker voorbij.
Rust! Én langere dagen in het verschiet!

OPDRACHT. Zoek associatieve begrippen bij het woord 'STER'!
- flinkerende lichtjes
- héél ver weg
- de drie wijzen uit het oosten (ster van Bethlehem)
- melkweg
- onbevattelijk
- onze nietigheid
- het boek 'Sterrenstof zijn wij' van Margot Brouwer
- "gelukkig, wij zijn niet het middelpunt van alles"

OPDRACHT. Schrijf een verhaal rond STERREN!
Bij sterren stuit ik onwillekeurig op de gelaagdheid ervan.
Als je het licht van een ster ziet aan het donkere firmament, kun je weten dat dat licht zoveel lichtjaren geleden is uitgezonden.
Die ster is misschien al uitgedoofd.
Zie je een blauwe ster, dan verwijdert die ster zich van jou, is ie rood dan nadert die ster jou.
Dat noemen we het zogenaamde doppler-effect zoals ook bij een voorbijstuivende trein.
Sterren helpen je te navigeren op open zee.
Als oma is gestorven, zie je haar in dat ene verre sterretje. Dit is een oude gedachte [ zoals in de gnostiek ] dat de ziel van de sterren komt en er weer terugkeert, na de dood.
En zo zijn er nog vele voorbeelden met sterren, oneindig veel!

OPDRACHT. Schrijf een BRIEF aan de sterren!
Aj, hoe moet ik jou en al je lichtmaatjes aanspreken?
Als 'Beste Ster' of 'Lichtende Ster' of 'Uitdovende Ster'?
'Beste Ster', nee, dan je beter dan je maatjes.
Ik wil geen ster te kort doen.
Zonder jullie zitten we hier immers in de kou.

Dan maar een aanhef zoals 'Warme Ster'?
Dat is het ook niet.
Er zijn er te veel in alle maten en soorten.

Ik kies nu voor:
'Sterretje Sterretje aan het firmament, Wie is de grootste en mooiste ster van het hele al?'
Het antwoord zal overweldigend zijn zoals het heel al.

OPDRACHT. Schrijf een korte tekst met de ster(ren)!
We komen van de sterren.
We gaan terug naar de sterren.
Zo blijven wij eeuwig zichtbaar. *

* OPMERKING:
De ziel komt van de hoge god, op het niveau van de sterren, waar alleen het goede heerst.
De lagere goden (van de planeten zoals Jahweh en Zeus) planten de ziel in de mens. Hier heerst goed en kwaad.
Dit is een gnostische gedachte.

OPDRACHT. Schrijf tot slot op een blaadje één korte zin met de 'ster(ren)'!
Lichtend
zijn
de sterren.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 13 oktober 2025:

Het thema was 'Herfst'.

OPDRACHT. Start met de volgende zinsnede 'DE HERFST VIND IK ...'!
DE HERFST VIND IK het prachtigste seizoen. In STILTE liggen de gevallen bladeren onder hun oorsprong.
De bomen kleurden de afgelopen dagen plots in uiteenlopende kleurenpracht: van groen of bruin naar geel en rood.
Het zonlicht en de windstilte doen in dit veranderingsproces hun werk.
De kleurenpracht is als de natuur in TRANSCEDENTIE naar een diepe slaap.
In het bos knisperen de bladeren onder je voeten. Wat is er mooier om het kleurige bladerdek met je schoenen op te werpen.
Horen jullie het ook?

OPDRACHT. Start met de volgende zinsnede 'ALS BLAD AAN EEN BOOM ...'!
ALS BLAD AAN EEN BOOM verheug ik me op de herfst. Dan doen we het spelletje 'wie kleurt 't mooist?' en 'wie valt als laatste naar beneden?'
Ik wil uiteraard als laatste uit de boom vallen, want dan heb ik de langste tijd om uit te kijken op de bladerpracht.
Ik kan me zelf niet zien, dus het wedstrijdje 'wie kleurt 't mooist?' laat ik aan me voorbij gaan.
De bladeren op de grond moedigen me aan zolang mogelijk te blijven hangen. Zo kan ik doorlopend complimentjes uitdelen naar beneden.
Maar ojee. Daar zweef ik al in herfstig licht naar benee. Tot volgend jaar. Dan start de bladerpret opnieuw.

OPDRACHT. Start met de volgende zinsnede 'SCHRIJVEN VANUIT HET PERSPECTIEF VAN EEN BOOMBLAD ...'!
SCHRIJVEN VANUIT HET PERSPECTIEF VAN EEN BOOMBLAD vind ik als een dierenfabel schrijven.
De vos en de sprinkhaan dartelen samen door de ritselende herfstbladeren. En toen kreeg de vos een vreselijke honger.
Hap, en weg was de sprinkhaan. STILTE!

OPDRACHT. Start met de volgende zinsnede 'IK BEN EEN BOOM IN DE HERFST ...'!
IK BEN EEN BOOM IN DE HERFST. Wat een uitkomst is de herfst zeg. Al die bladeren die ik de hele zomer draag.
Wat een gewicht. En maar ritselen om meer water. Kan ik het helpen dat de zomers zo droog zijn de laatste jaren!?
Als die bladeren eraf zijn kan ik me voluit wassen in een herfstige plensbui.
Zonder blad kan ik een herfststormpje met windkracht tien prima aan.
Moet je in de zomer niet meemaken. Dan kraken en piepen mijn gewrichten, da's niet mis.
De bladeren in een zomerstorm hebben dan het grootste plezier. Zo waaien hun luizen allemaal weg.
Nee, geef mij maar de herfst en de winter. Lekker doorwaaien in m'n blote bast.

OPDRACHT. Schrijf een 'zevenaar'! Rijm is niet nodig.
1. Herfst betekent verandering.
2. Bladeren kleuren, bladeren vallen.
3. Op weg naar een nieuw begin.
4. Vertel eens, wat is dan dit nieuwe begin?
5. Jaaaa! Dat vertelt de natuur je volgend jaar.
6. = 2. Bladeren kleuren, bladeren vallen.
7. = 3. Op weg naar een nieuw begin.

OPDRACHT. Schrijf een afsluitende tekst!
De herfst als tijd van verandering met nieuwe kleuren en vormen die je volop ideeën aandragen in tekst.
Joost in herfsttij

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 12 mei 2025:

Het thema was 'Reizen'.

OPDRACHT. Begin het verhaal met BIJ HET WOORD 'REIZEN' DENK IK AAN ...!
Bij het woord 'REIZEN' denk ik aan een leuke vakantie in de Harz, één van de oudste vakantiegebieden in Duitsland, misschien wel in Europa.
Dan passeer je plots met de auto een plek waar Schiller was.
Of ga eens naar de Sächsische Schweiz ten zuiden van Dresden met een 18e eeuws uitkijkpunt over de Elbe.
De Duitse begrippen 'Reiselustig' en 'Reisefieber' verwijzen hier vast en zeker naar.
Rond 1870 ging mijn overgrootmoeder met mijn grootvader - toen nog een jongetje - en broers en zusjes op vakantie naar Baden Baden.
Ik denk met de trein vanuit Haarlem via Arnhem en verder. Wat een machtige luxe in die tijd!

OPDRACHT. Schrijf tot 5 voorbeelden per item op en bedenk vervolgens per item een fantasie-voorbeeld!
a. vervoersmiddelen: auto, trein, vliegtuig, boot, TELETIJDMACHINE.
b. bestemming: binnenland, buitenland, ander tijdperk, HIERNAMAALS.
c. gezelschap: SAMEN, alleen, groepsreis.
d. wat neem je mee? kleding, schoeisel, camera, telefoon.
e. waar overnacht je? In een hotel, pension, cruiseschip, vakantiehuisje, tent.
f. wat ga je doen? wandelen, musea bezoeken, lekker uit eten gaan.

OPDRACHT. Maak een VERHAAL op basis van de opsommingen hierboven!
Tja, wat zal ik zeggen? Eén ding is voor mij duidelijk. 't Leukst is SAMEN op reis.
Maar met de TELETIJDMACHINE doe ik 't liefst alleen. Terug in de tijd, hoe zag Napoleon er in 't echt uit?
Hoe smaakten het bier en de wijn in vroeger eeuwen?
Of alleen met een engel een rondreisje maken door het HIERNAMAALS.
Ik heb nog zoveel plannen en boeken te lezen, dat ik gelijk naar mijn 2e parallelle leven door kan gaan.
Op die reis wil ik wel Netflix om 's avonds lekker te kunnen buizen. En het eten moet op orde zijn.

OPMERKING. Taal is het medium bij uitstek waar je elke fantasie ongebreideld mee kunt uitdrukken. Dat is 't opmerkelijke aan menselijke taal. Zo kun je vechten met draken, op skivakantie gaan naar Mars, of je eigen graf bezoeken.

OPDRACHT. Teken 'jouw (t)huis!' als contrast met 'op reis'!
Dit mag er niet ontbreken in mijn huis:
- een grote voorraadkast, vol met lekkere hapjes, geïnspireerd op de Hobbit,
- een boekenkast, tjokvol,
- een draakje zoals het draakje uit Paulus de boskabouter, die het haardvuur aansteekt,
- midden in het huis een gat naar het middelpunt van de aarde,
- de hoogste toren van NL zodat ik alle files in één oogopslag zie,
- een kamer met ideeën en plannen,
- en ten slotte de kamer van Blauwbaard mag niet ontbreken.

OPDRACHT. Sluit deze ochtend af met een korte tekst!
Een ochtend schrijven over 'reizen' is als een avond vol lekker eten.
De nacht is de plek voor dromend reizen.
De middag is er voor een pauze.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 14 april 2025:

Het thema was 'HANDEN'.

OPDRACHT. Verwoord eenbegroeting voor handen in alliteratie!
Ha, handen!
Hoe heerlijk!
Hikkende handen!
Harige handen!
Héél handig!

OPDRACHT. Schrijf 20 woorden op die je associeert met handen!
zwaaien typen schrijven trekken timmeren wrijven slaan tasten aaien uitsteken strelen duwen DRAGEN vasthouden afweren helpen zagen roeren spelen tekenen

OPDRACHT. Schrijf een tekst met één van de woorden hierboven!
Handen DRAGEN een kind. Het is meer dan fysiek dragen als het kind nog niet loopt.
Je draagt het kind 't leven in. Het is een symbool van 'je wordt gedragen'.
Het is één van die vormen van liefde.
Liefde is meer dan een streling, samen spelen, zwaaien naar elkaar, kietelen, en 'er komt een muisje aangekropen'.
Handen zijn helpend maar ook helend. Handtekening zetten ... Handschrift: betovergrootmoeder ...

OPDRACHT. Som vormen van begroeting op! - high five - handen schudden - namaste - buiging maken met handen langs het lichaam - zwaaien

OPDRACHT. Schrijf over de begroeting die jou het meest aanspreekt! Namaste vind ik een mooie groetvorm. Eén die ik bij de Dalai Lama zou gebruiken. Handen schudden vind ik inmiddels een begroeting die een tikje 'gepolitiseerd' is. Wat dwingerig van 'zo doen wij dat in Nederland. Ik hoor van vrouwen dat corona een zegen was. Gewen gezoen meer op de werkvloer. Daar kan ik me wel in vinden. Al dat gelebber. Namaste en een lichte buiging getuigen van respect. Maar ja, ik ben misschien een beetje ouderwets.

OPDRACHT. Reflecteer op het thema 'HANDEN' van vandaag! Een ochtend schrijven over handen. Dat is weer eens wat anders. Als ik iemand aardig vind, zal mijn oog onwillekeurig de handen bezien. Blijkbaar zijn handen heel belangrijk bij het tasten, in figuurlijke zin dan. Heel bijzonder om me dat te realiseren. Zo'n leermomentje wil je toch niet missen. Wat jullie!

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 10 maart 2025:

Het thema was 'Draaien'.

OPDRACHT: Wat is er gaan draaien na het opstaan vanmorgen?
Wat draaide er vanochtend zoal in mijn leven rond?
Allereerst draaiden de fietswielen hun rondjes over het asfalt.
Anders had ik hier niet gezeten. Bij aankomst hier draaide ik het fietsslot dicht. En draaide ik een kettingslot om de fiets aan een beugel voor het pand.
En tot slot, dat geldt voor ons allemaal. De aarde draait ongemerkt en gestaag z'n rondjes rond de zon. Dit continue draaien geeft rust in roerige tijden. Een fijn idee.
Ik zal me komende nacht nog eens lekker omdraaien. Jullie ook?

OPDRACHT: Schrijf een tekst met een woord dat je bij het thema van vandaag 't allertreffendst vindt passen.
Verdraaid! Wat kun je veel over draaien zeggen.
Joost den Draaier draaide op Hilversum 3 in vroeger tijden.
Even de tijd terugdraaien. Zijn programma was geloof ik van 5 tot 6 of van 6 tot 7 's avonds.
Elke dag draaide Joost zijn plaatjes op z'n draaitafel.
Wolfman Jack was Joost' collega op AFN. Maar zoals hij in zijn dagelijkse uitzending praatte, een normaal mens zou compleet dol- en doordraaien.
Ik luisterde naar Wolfman Jack met m'n oor tegen de speaker van zo'n oude buizenradio.
De muziek rock and rollde woest door het doek.

OPDRACHT. Een hopla schrijven (geïnspireerd door "111 Hopla's" van Judith Herzberg):
'Wat nu, zei Pichegru?
En hij stak z'n vinger in de kippejus.'
Dit bezigde mijn moeder meer dan eens als zij op zoek was naar een oplossing.
Of gewoon om een zonnige draai aan de dag te geven.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 3 februari 2025:

Het thema was 'Tegenstellingen'.

1. 'GOED' tegenover 'KWAAD':

Goed, of beter gezegd het goede, als tegenstelling van het kwaad, vormt de basis voor hoop op een menswaardig bestaan.
De inwoners van Gaza is dat momenteel niet vergund door een tot puin en stof platgebombardeerde landstrook aan de Middellandse Zee.
De kou van het winterse nu kan niet door de warmte van het komende voorjaar teniet worden gedaan.
Wat is nodig om de Palestijnse bevolking in Gaza en op de WestBank een sprankje hoop, in al die wanhoop, op een menswaardige toekomst te bieden?

Het kwaad fragmenteert een woonstede tot een onmenswaardig leven.
Het goede dat heelheid nastreeft, is ver te zoeken.

Is er nog een lichtje te vinden in deze donkere tijden?

Wat krom is gemaakt wordt onbeschaamd recht gepraat. Door democraten die dictators graag bekritiseren. Recht wordt door de brute willekeur van bommen opzij geschoven.

Goed kan niet zonder kwaad en het kwade kan niet bestaan zonder het goede.
Ze zijn tot elkander veroordeeld. Een thema waar sinds mensenheugenis theologisch en filosofisch over wordt gedebatteerd.

't Absolute kwaad kent soms ook lichtpuntjes. Oskar Schindler, representant van het nazi-regime, heeft mensen gered onder het mom van oorlogsnoodzakelijkheid voor de eindoverwinning.
Door een innerlijke schok kwam Schindler tot zinnen.
Er was toen in een zee van geweld zicht op inkeer. Hopelijk komen de initiators van het grenzenloze bommenkwaad ook tot inkeer.

Het goede is niet vanzelf altijd goed. Wie doorslaat in goede daden of zich er op laat voorstaan, wekt soms wrevel. Moeder Theresa is zo'n voorbeeld.
En democraten streven niet automatisch het goede na. Zo blijkt.

2. 'RECHT' tegenover 'KROM' in ...

... een elfje ...	... en een spiegelelfje
1 recht	1 krom
2 naar krom	4 het is niet recht
3 krom naar recht	3 recht naar krom
4 wordt heel gewoon gevonden	2 heel erg
1 krocht!	1 dom!

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 13 januari 2025:

Het thema was 'Schat'.

1. EEN SCHAT:

Bij 'Schat' denk ik aan mijn kleinzoon.
Oooh!
Even stil zijn!
Wat hoor ik daar?

'Okiedokie!'
Hij schuift met een stoel.
'Okiedokie!'

Duidelijk hoorbaar. Ja, ik hoor 't opnieuw.
'Okiedokie!'

Over een half jaar is er bij dit kereltje geen stil meer te bespeuren.
'Okiedokie' afgewisseld met vele andere taalkreten en verhalen.

Opa wordt er stil van.

2. EEN SCHAT ZOEKEN:

Een schat zoeken is een weg, een proces diep naar binnen.
Dat is de schat die in mij opkomt.

Gevonden is de schat.
'Okiedokie!'

3. ÉÉN WORDEN:

WAT
Wat neem ik mee als ik een schat ga zoeken?
- Mijn voorstellingsvermogen.
- Ik sta geheel open voor wat zich aandient.

WANNEER
Wanneer neem ik pauze bij m'n zoektocht?
- Als ik even geen inspiratie voel.

PAUZE
Tijdens zo'n pauze kan er bij mij ruimte ontstaan voor een ingeving of een nieuw inzicht.
En anders komt het inzicht als vanzelf later naar voren.

ÉÉN
Wij zijn op zoek naar de schat, maar de schat is ook op zoek naar ons. ... (De Schat van Astrid Esmeralda Klompstra)
Als mijn zoeken naar een schat samenvalt met de schat die mij zoekt en vindt, ben ik één met m'n wezen, het universum.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 11 november 2024:

Het thema was 'Thuis'.

1. Het belangrijkste KERNWOORD bij het thema van vandaag:

RUST vind ik Thuis.
Creativiteit kan niet zonder RUST.
Bij RUST vlieg ik uit om te ondernemen.
RUST betekent niet 'inactief', het tegenovergestelde.
Creatieve onRUST is juist goed voor mij. Bij RUST.
RUSTig gedachten op papier zetten.
Tot tien tellen is een goede leidraad.
Geen gehaaste DM-tjes. Geen spellingscontrole.
Ik schrijf in RUST om gedachten aan 't papier toe te vertrouwen.
Dat vergt een thuisbasis met RUST.
Die heb ik.
Wat fijn!

2. Een ander belangrijk KERNWOORD in een PANTOUM:

01. Ik heb Thuis RUIMTE nodig.
02. Ik ben nu in Wageningen.
03. Ik zie van alles op tafel liggen zoals papier en pen.
04. Er is hier RUIMTE om creatief te zijn.

05. Ik ben nu in Wageningen.
06. Als kind heb ik er vaker gelogeerd.
07. Er is hier RUIMTE om creatief te zijn.
08. Een onmisbaar ingrediënt.

09. Als kind heb ik er vaker gelogeerd.
10. Op de Oude Bennekomseweg met de bruine dieselloc.
11. Een onmisbaar ingrediënt.
12. Tja, wat zal ik zeggen?!

13. Op de Oude Bennekomseweg met de bruine dieselloc.
14. Van mensen, de dingen, die voorbij gaan.
15. Tja, wat zal ik zeggen?!
16. Esto! Het zij zo.

17. Van mensen, de dingen, die voorbij gaan.
18. Ik zie van alles op tafel liggen zoals papier en pen.
19. Esto! Het zij zo.
20. Ik heb Thuis RUIMTE nodig.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 16 september 2024:

Het thema was 'Tijd'.

1. Van 'Tijd' via de associaties 'Ruimte' en 'Nieuw' naar een verhaal met de titel 'Nieuwe ideeën':

Ik ben graag op zoek naar het nieuwe.
Zodat het oude in een ander daglicht kan komen staan.
Niet alleen nieuwe inzichten, maar ook nieuwe ontmoetingen verrijken de geest.
Een nieuwe kijk op jezelf door anderen kan soms pijnlijk zijn. Ken jij dat ook?
Zo gaan we soms struikelend door het leven. Niet altijd leuk. Maar zo is het leven.
Neem de tijd.
Sta open, luister naar het geblaf der honden, en de karavaan trekt verder.

2. In de vorm van een RONDEEL, een samenvatting van alles wat vandaag voorbij kwam:

Sta open voor 't NIEUWE, in de fata morgana.
Het OUDE krijgt nieuwe kleur.
Nieuwe inzichten door nieuwe ontmoetingen.

Sta open voor 't NIEUWE, in de fata morgana.
Durf en struikel. Volg de karavaan door de woestijn. Laat het geblaf.
Verdraag de PIJN. Neem de TIJD.

Sta open voor 't NIEUWE, in de fata morgana.
Het OUDE krijgt nieuwe kleur.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 9 juli 2024:

Het thema was 'Anders'.

1. A N D E R S als in een naamgedicht

A ndere
N aam
D oor
E r een andere
R ol en R ede aan te geven
S tilte!

2. R E D E en A N D E R S

REDE leidt heden ten dage vaker tot redeloos.
Of is het een uiting van radeloos?
Dat laatste is eerder de reden waar we nu zijn uitgekomen.

Heb oog voor je eigen redeloos om zonder LOOS - er was eens een meisje loos - tot rede te komen.
Dat is de kunst van het leven.
ANDERS eindigen we in hopeloos.

3. De H E M E L en A N D E R S

Weet je niet zeker of er een hemel is?

ANDERS!

De HEMEL is vast anders dan je in je aardse bestaan voorstelt.
Om het anders te ontdekken, zul je moeten hemelen.

Maar ojee, alles op z'n tijd.
Anders kan ik nu niet schrijven en café au lait tot mij nemen.

Nee, de hemel is heel anders.
Of ie er is die hemel weten we niet.

Nu even iets anders.
Is de aarde plat?
Dat weet ik pas als ik hemel, van de aarde val,
in de armen van de engelen in de hemel.

4. A N D E R S in een dubbele spiraal

Zie hier het originele gedicht in spiraalvorm.

Hoe maak ik schrijven anders? Door spiraalschrijven. Alleen geschikt voor mensen die niet snel draaierig worden. En hoe kun je spiraalschrijven als je linkshandig bent? Ik word een beetje draaierig bij de gedachte van linkshandig schrijven in spiralen. Gelukkig beperken de consumpties zich hier tot koffie en thee. Schrijven met een pilletje op zou een opgave worden. Maar nu alle gekheid op een stokkie. Ook nuchter is het inmiddels een hele opgaaf. Het doet me denken aan het kinderspelletje 'heel hard rondraaien'. Ik mag hopen dat het nieuws niet wordt voorgelezen van een spiralige autocue. Moet je dan als kijker ook meedraaien? ...

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 10 juni 2024:

Een zogenaamd Stiftgedicht van mijn hand op basis van het gedicht 'Er moeten mensen zijn' van Toon Hermans:

Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,

die zomervliegers oplaten

Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
mondharmonica spelen.

om sterren op te hangen
Die lente maken
van
licht.

die ons verwarmen

Bij dat soort mensen wil ik horen
Die in de regen BLIJVEN dansen

Er moeten mensen zijn
die
in grote witte letters
LIEFDE verven
ik hou van jou

Ja,
met tranen
als het daglicht binnenkomt

Weet je,
er moeten mensen zijn,
die zich kinderlijk verbazen
over mooiigheid
Ze roepen van de daken
dat er liefde is
eerst het hart
en dan het verstand
omdat ze
in het leven opgaan
en vallen
en OPSTAAN

Bij dát soort mensen wil ik horen
die in de regen BLIJVEN dansen
de muziek gaat DOOR

Een eigen compositie geïnspireerd op basis van het gedicht 'Mogelijkheden' van Wisława Szymborska:

LIEF LIEVER LIEFST

Wat wil jij liever?

Ik heb Lief
Wie Liever is dan Lief.
Die is voor mij het Liefst.

Is er Liever dan Liefst?
Jazeker, Lieverds van mij!

Het leven is LiefLieverLiefst.
Het leven hierna is StoutStouterStoutst.

Wat heb jij Liever?
Ik hou me 't Liefst vast aan het leven.
StoutStouterStoutst kan altijd nog,
Komt vanzelf.

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 13 mei 2024:

Thema 'De zon'

De zon is ons centrale punt.

Overdag kunnen we ons oriënteren waar we zijn. Zo ging dat duizenden jaren, op zee. Met een zichtbare zon weliswaar.

Nu beschikken we over gps (go pleasant sun), dag en nacht. Best wel saai. Het moeite doen is weg.

De zon is een cirkel en overal zichtbaar op aarde.
Heeft de rondheid van de zon ons misschien geïnspireerd tot het creëren van het wiel? Wie weet!

Nu rijden we in experimentele auto's die uitgerust zijn met zonnepanelen.
Een replica van de zonnewagen van Helios.

Binnenkort zijn we geen 'king of the road' meer, maar 'god of the road'.
Zo blijven de goden wel springlevend.

Gekozen voorwerpen van een blad: een bloem, wijnkurk, een appel:

Ik voel me als een bloeiende bloem. Een knop gaat open. Kleuren en vormen verschijnen, door warmte en licht.

Contacten, boeken, schilderen, allemaal bronnen die me vormen naar wie ik nu ben en ga worden.

Een bloem verwelkt toch? Geen nood! Een nieuwe knop is reeds in het verschiet.
Dat is de aard van onze natuur.
Wat een verlies lijkt te zijn, is voor mij een opening naar nieuwe kansen.

By the way!
De kurk kan eruit. Nu niet hoor. Ik heb graag een appeltje voor de dorst.

Thema 'Lichter leven' + gekozen voorwerpen van hetzelfde blad: een munt, meloenpit, een appel, stukje chocolade:

Als het kwartje valt, maakt dat 't leven heerlijk lichter, wel te verstaan verlucht met licht.
Soms zit een vraag verborgen in een pit, niet zichtbaar in de aarde, gevoed met voldoende water.

Lichter leven!
Een appeltje voor de dorst.
En chocolade als dagelijkse gastronomie.

Afsluiting met een elfje van mijn hand:
Schrijven
is kunst
Om te smullen
Daarvoor heb ik chocolade
mmmmm

---

Teksten geschreven bij de Schrijftafel op 8 april 2024: drie 'Sleutel'-verhalen:

Nr. 11 in D-mineur

Ik moest wel even denken wat ik op de afbeelding zag.
Een dirigente? Nee, een violiste!

Zij brengt in het donker een ode aan de sterren. Nu hoor ik haar ook spelen, Mílena Dvuřácká. Waarom nu juist deze componist? Geen idee.

Muziek hoor ik soms in stilte. Het is een compositie voor solo-viool, nr. 11 in D-mineur: "Eine Ode an die Sterne über der Moldau".

De sleutel van de kamer van Blauwbaard

Wie wil nou niet de geheimzinnige kamer van Blauwbaard betreden? Als je hem al kent.

Enerzijds wil ik het wel, anderzijds toch weer niet.
Ook al zou ik over de juiste sleutel beschikken, dan weet ik niet of ik perse naar binnen wil.

De verleiding om het kwaad te betreden kan ik weerstaan. Of toch niet?

Zal ik me dan maar bij verleidingen beperken tot het plukken van die bekende appel uit 't paradijs?
Deze verleiding is ons allemaal meer dan bekend sinds mensenheugenis.
Blauwbaard is daarentegen niet zo bekend. En onbekend maakt immers onbemind.

Een haiku bij het thema 'Sleutel' van vandaag:
SLEUTEL tot inzicht
is het doel in m'n leven
het overkomt mij soms

---

Tekst geschreven bij de Schrijftafel op 4 maart 2024: een zelf verzonnen sprookje:

Er was eens een wijze man die heel veel wist én erg nieuwsgierig van aard was.

Tijdens een lentewandeling in het bos - met op veldjes tussen de bomen volop bloeiende krokussen en overal kwetterende vogels - kwam de wijze man een geest tegen.

De wijze man: 'Geest, vertel mij eens wie jij bent en wat jij doet?'

De geest: 'Oh wijze man, jij wilt altijd alles weten. Ik weet niets, ik ben wie ik ben. Ik ben als een bloeiende toverhazelaar in januari. Stel geen vragen aan de natuur. Die is zoals ze is.'

De wijze man: 'Geest, vertel mij dan waar jij woont?'

De geest: 'Oh wijze man, jij wilt altijd alles weten. Ik woon nergens, ik ben overal. Ik ben als de wind. Stel geen vragen aan de natuur. Die is zoals ze is.'

De wijze man: 'Ja maar, Geest?'

De geest: 'Geen Ja maar, geen gemaar. Je stelt je domme vragen maar aan de maretak.'

En weg was de geest.

---

Tekst geschreven voor de Groene Gids 2024 1 op 19 januari 2024:

DE WINTER KENT MEERDERE GEZICHTEN

Kale bomen
Bij winter denk ik heel snel aan kale bomen.
Het beeld daarvan vind ik geweldig door de kale takken die als geheel een boom zijn karakteristieke vorm geven. En hier zie je een samenspel van twee bomen die zich aan elkaar hebben aangepast tot één geheel.

Sneeuw
De Winter verbind ik ook met sneeuw. Een fenomeen dat in Nederland door de jaren minder is geworden.
Ik kan me als kind de winter van 1963 in Z-Limburg heel goed herinneren. Er lag een dik pak sneeuw en er heerste een langdurige kou.
De extreme sneeuw(wallen) in Groningen in januari 1979 kan ik me als eerstejaars aan de RUG als de dag van gisteren voor de geest halen. De voorafgaande witte kerstperiode in Z-Limburg kende nachten van -18C.

De winter in onze contreien levert mooie witte landschappen met schaatspret op.

In het verlengde daarvan kun je aan de Elfstedentocht denken. Die werd 't laatst in 1997 verreden.

De dood en de schoonheid
De winter haalt tot slot de volgende beelden bij mij naar boven.

Zoals in 2009 toen koude winterdagen de vijver in mijn tuin lieten dichtvriezen.
Hoewel ik de ijslaag meerdere keren kapotgeslagen had, was het resultaat van de vorst ijzingwekkend.
De ene na de andere dooie kikker kon ik eruit vissen. Een vies en afzichtelijk karwei. De tuin werd een kikkerkerkhof.
Eén kikker heb ik op beeld gezet: donkerzwart liggend op de sneeuw. Ik krijg er nog de rillingen van. Dit is de winter die de dood brengt.

De winter heeft voor mij gelukkig ook een ander en vriendelijk gezicht, een van schoonheid door het wit van de sneeuw in contrast met boomtakken, een boomstam en een kaardebol.

---

Beeldverhaal samengesteld voor de Stichting De Fangmanweg op 2 juni 2023:

Excursie naar de Joodse begraafplaats in 's Heerenberg op 11 mei 2023

---

Mijn reactie op het NRC-artikel van 1 december op 4 december 2022 verstuurd:

Verzetsmuseum slaat door in de zucht naar relativering

Onlangs zag ik op het achtuurjournaal een item over de nieuwe expositie in het Verzetsmuseum.
Ik meen dat Hannie Schaft en Ruehl daar als 'duoverhaal' werden getoond. Of de geschiedenis hierdoor 'grijs geredeneerd' is, weet ik niet.

Eén ding weet ik wel.

Laat beulen zichtbaar zijn.

Zet alle rotzakken in beeld naast de mensen die door hen gefolterd en vermoord zijn.
Maak zichtbaar dat de ene mens de ander iets vreselijks heeft aangedaan. Met alle gevolgen vandien voor nabestaanden.

Mijn oom die vanuit de Weteringschans in oktober 1943 in de duinen bij Bloemendaal is vermoord door de bezetter, is beslist niet zachtzinnig verhoord.
Ik wil weten wie hem heeft verhoord en doodgeschoten.

De daders leven niet meer. Maar ik zou ze willen vragen: Besef je wat je families hebt aangedaan?

Daar heb je namen en foto's bij nodig.

Mijn neef was na de oorlog als jongen aanwezig bij de herbegrafenis. Zijn vader was een held. Maar hij vertelde dat ie daar niks aan had. Hij wilde zijn vader terug. Zijn zuster vertelde dat ze boos was op haar vader want hij had geen keuze voor haar gemaakt.

't Kwaad is uiterlijk gelijk aan ons. Daar zit voor mij het ongemak.

De waarheidscommissie van Tutu was een gouden vondst om daders van de apartheid een gezicht te geven. Vertel de nabestaanden maar waarom je hebt gemoord!

De confrontatie is dé weg om het kwaad te bestrijden. Als het Verzetsmuseum met het 'duoverhaal' dat beeldend beoogt, is een stap naar heling gezet.

Joost van Meeteren

---

Tekst geschreven voor de Stichting De Fangmanweg op 13 mei 2022:

Excursie naar de Algemene Begraafplaats in Herwijnen op 12 mei 2022

---

Email geschreven op 7 mei 2022:

aan: Ribbens geeft door <ribbensgeeftdoor@nrc.nl>
datum: 7 mei 2022 15:44
onderwerp: BLOKKENWAGEN MET PATINA ...

Beste Arjen,

Bladerend door het MAGAZINE van NRC 05 | 2022 kwam ik mijn blokkenwagen tegen waarvan ik de achtergrond niet kende.
Op de foto op bladzijde 54 herkende ik 'm direct.

Ik vermoed dat ik op mijn 2e verjaardag in 1959 deze blokkenwagen heb gekregen.

Met de nodige herinneringen eraan verbonden.
Zoals ik met mijn vader hoge torens bouwde om vervolgens één van de vier lange blokken onderaan weg te trekken.
Doodeng vond ik het om te doen.
Het geheel donderde dan met luid geraas ineen. De grootste lol. Ik geloof mijn vader nog het meest.
Dit spectakel heb ik ook met mijn twee kinderen meer dan eens beleefd. De blokken kletterden op een laminaatvloer neer.
Wat een herrie! Dan had ik de grootste lol.
De buren waren vast not amused. Maar dat kon mij niks schelen.

Op een moment eind jaren tachtig heb ik op een cursus 'technisch hout' nieuwe wielen gedraaid. In de oude wielen was het gat voor de schroef (de as) te wijd geworden.
De blokken zijn compleet. Prachtig hout. De kar zelf is ook mooi ontworpen. Het groen van de bak is direct herkenbaar.
Het handvat is er ook nog. Alleen het trektouwtje is door de tijd wel eens vervangen. De verf is er grotendeels afgesleten.

Mijn wagen staat nu geduldig te wachten op zolder op een jongste generatie die nog komen moet.

Gr. Joost

Zie hier het artikel in NRC Magazine van 5 mei 2022.

---

Tekst geschreven voor de Groene Gids 2022 1 op 13 januari 2022:

Mijn natuurbelevenissen in 2021 in beeld

Op 19 juni hadden we eindelijk weer een IVN-excursie. Deze was georganiseerd door de gidsen Roel en Christ.
We waren met een groot gezelschap. De excursie was op De Groene Grens in het Binnenveld.
Op afstand had ik tijdens het 'corona-fietsen' het natuurgebied wel vaker gezien maar nooit nader bekeken.
Voor wie er nog nooit is geweest, ik vind het echt de moeite waard.
Het was voor mij een mooie gelegenheid om mijn camera weer op te pakken en ongedwongen mensen te zien.
Dit beeld was zo ongeveer het eerste wat voor mijn lens kwam in 2021:

In de zomer van 2021 heb ik ook weer de nodige bloemen in eigen tuin gefotografeerd. Lekker dichtbij en corona-proof.

Op 31 augustus hadden we met de fotowerkgroep van IVN Ede een avond in de Jufferswaard.

Tot slot hadden we op 17 oktober de IVN-excursie in het Renkums Beekdal onder leiding van Hans en Jeltje.

En toen waren mijn beeld-natuurbelevenissen in 2021 voorbij, in een bewogen jaar.
Hopelijk brengt 2022 ons het nodige natuurvertier in clubverband. Dat we samen kunnen beleven.

---

Beeldverhaal samengesteld voor Fietsmaatjes Gelderse Vallei op 30 november 2019:

Fietstocht met fietsMAATJES over het Kazerneterrein en de hei en door Ede op 29 november 2019

---

Beeldverhaal samengesteld voor Fietsmaatjes Gelderse Vallei op 24 oktober 2019:

Fietstocht met fietsMAATJES door Bennekom en omgeving op 24 oktober 2019

---

Tekst geschreven in januari 2019:

Wat maakt fotografie tot fotografie voor mij?

---

Mijn lezersreactie op boekrecensie van 7 mei 2010 in NRC, gepubliceerd op 14 mei 2010:

Zie Hoe WO II zich bemoeide met kleine luiden bij de Grebbelinie van 7 mei 2010 en Oorlog in de achtertuin van 14 mei 2010.

Menno Steketee noemt in zijn recensie (Boeken, 07.05.10) van Oorlog in je achtertuin majoor Sas een tragische figuur. Tragisch is dat de Nederlandse politiek toentertijd geen oog had voor de ernst van de informatie van Sas over een aanstaande Duitse aanval op Nederland.

Binnen de toenmalige Nederlandse militaire inlichtingendienst GSIIIa waren er wel degelijk mensen die Sas’ inlichtingen serieus namen. Maar de Nederlandse politiek van neutraliteit stond op gespannen voet met dit soort waarschuwingen.

De aanloop naar de Amerikaanse aanval op Irak laat een frappante gelijkenis zien, namelijk de neiging van de politiek om informatie uit inlichtingenwerk naar eigen smaak te interpreteren ofwel te negeren.

In de recensie wordt de reputatie van Hans Oster wel erg gemakkelijk in twijfel getrokken, omdat hij Sas niet zou hebben verteld over de werkelijke Duitse intenties achter de aanval op Nederland. Hoe weet Steketee dat zo zeker?

Tot slot stelt Steketee dat de meidagen, als Den Haag Sas had geloofd, ‘hooguit meiweken’ waren geworden. Lijkt mij een zinloze gedachtengang. Sas werd niet geloofd, althans niet door de politiek. Dat is een politieke tragedie van jewelste.

Joost van Meeteren

Opmerking: Na de oorlog vond de Britse inlichtingendienst in het verslagen Duitsland documenten waarin de steeds uitgestelde aanvalsdata van het Duitse leger op Nederland stonden vermeld, precies die data die majoor Sas aan Den Haag had gemeld voor de inval op 10 mei 1940.
In 1940 - na de Duitse veldtocht op Nederland, België en Frankrijk - wilde de SIS (= MI6) Sas graag bij hun dienst inlijven.
De Britten hadden wel oog voor het gedegen inlichtingenwerk van Sas in Duitsland.

---

Mijn 1e opstel, 9 jaar oud:

Joost

Dieren vriend

Er waren een mevrouw en een meneer, ze hadden de
kachel aan
Maar over een tijdje werd de mevrouw beetje beroert
Dat kwam dat de kachel aan was
De schoorsteen was niet gekontoleert

Dat was er dom van die mensen
Dus de mevrouw ging naar boven, en ging op
bed liggen
Maar over een tijdje kwam de hond binnen, in die kamer
waar die mevrouw lag te slapen
De hond rukte en rukte en op een werd de
mevrouw wakker
Ze wist niet wat ze zag, maar over een tijd je
wist ze het wel
De hond hat het gemerkt dat er een steen-
koolvergiftiging was
Dus de mevrouw ging met de hond de trap af
De hond krabben tegen de deur, maar de mevrouw
viel neer maar het raam was open en de deur
ook de deur, dus de mevrouw kwam bij en ze gingen
zo mogelijk er uit

4e klas lagere school, eind oktober 1966